Auteur archief:jan luiken

Nog niets vermoedend zit ik op een druilerige zaterdagochtend behaaglijk in het echtelijke bed aan een kopje koffie met een, alleen in het weekend, beschuitje met ambachtelijke jam ons cadeau gedaan door een leuk zusje of een gulle vriendin. Ik realiseer me ineens dat we altijd zelfgemaakte, of soms zelfs huisgemaakte(!?), jam krijgen van vrouwen,Meer lezen over “ONDER(H)ON(D)SJES”

Onlangs bezocht ik de, drukbezochte, boekpresentatie van een vroegere overbuurman in een gerenommeerde boekhandel na sluitingstijd. Gezellig geroezemoes van mensen die elkaar kenden als buurt- of vroegere streekgenoten, collega’s, vrienden en familie. Soms een vreugdekreet wanneer er sprake was van een onverwachte ontmoeting. Kortom de stemming zat er in, vergezeld van koffie of thee metMeer lezen over “DE ZWAAIKOM”

Het jaarlijkse Nijmeegse festijn op wereldniveau was al twee jaar tot groot verdriet van lopers, meelopers, ondersteuners en feestgangers uitgesteld maar dit jaar waren de COVID-goden mild gestemd en koersten we weer af op een mooie 4Daagse. Teneinde de verlepte wandelconditie wat op te peppen besloot ik op een zwaarbewolkte zondag eind mei kilometers teMeer lezen over “DE TELOORGANG VAN DE MAN DIE EERST DE 4DAAGSE DAARNA DE 3DAAGSE EN UITEINDELIJK DE 1DAAGSE HEEFT GELOPEN”

Eigenlijk hou ik niet van sport. Enigszins bedremmeld durf ik dat langzamerhand te erkennen want je maakt er geen vrienden mee en daar gaat het juist om in het leven. Gymnastiek was ook niet mijn favoriete vak en zolang ik maar met de platvoetjes op de vloer kon blijven wrong ik mij letterlijk in allerhandeMeer lezen over “DE SPORTHELD”

Vrouwen en voeten. Een verstandshuwelijk, ze kunnen niet met en ook niet zonder elkaar. De meeste vrouwen vinden hun voeten niet mooi, niet rank genoeg en bijna altijd te groot. Opgegroeid in een vrouwengezin heb ik er het een en ander van mee gekregen. Over vrouwen met grote voeten werd wat meewarig gesproken en mijnMeer lezen over “VROUWEN, VOETEN en SCHOENEN”

Ik gun u een intiem blikje op het ochtendritueel hier ten huize. Redelijk bij de tijd genieten we van een met liefde gebrouwen kopje koffie. Niets lekkerder dan een vers krokant en geurig koffietje om de dag te starten. We nemen het wel en wee van elkaar en daarna van de rest van de wereldMeer lezen over “Kopje Koffie”

Al in mijn studententijd ben ik gaan hollen. Hardlopen is ietwat te pretentieus voor het gezwoeg dat mijn loopstijl kenmerkt. Met huisgenoten, hop in de auto, naar het strand bij Katwijk om een aantal strandpalen te ‘nemen’ en dan door het mulle zand, op versleten tennisschoenen, naar de duinen en over het duinpad weer terugMeer lezen over “de loop der lopen”

Via track and trace konden we de komst van de nieuwe majesteit nauwlettend volgen. Dat was ook wel nodig want haar aankomst werd keer op keer uitgesteld. ‘Ze vertoont nu al primadonna gedrag,’ mompelde ik ‘als dat maar geen onheilspellend voorteken is’ bedacht ik me mismoedig. ‘Welnee, joh’ reageerde mijn geliefde voor wie het glas,Meer lezen over “HET NIEUWE CHAGRIJN IS GEARRIVEERD”

Buiten is het guur en drijfnat. Binnen is de sfeer opperbest. We hebben afscheid genomen van het chagrijn en dat wordt binnenkort plechtig ten grave gedragen. Ik heb u al eens eerder toevertrouwd (zie blog 10 januari 2018) dat het chagrijn al vroeg op de dag een dominante rol speelt in mijn bestaan. Waar hetMeer lezen over “Het chagrijn is gesneuveld”

Of ik er nou zin in heb of niet, de herfst is in aantocht. Lange lamenterende draden slieren ’s ochtends in mijn gezicht. Ja hoor, vliegerend spinrag ofwel de herfstdraad(een van de weinige woorden met 6 medeklinkers achter elkaar). Om de een of andere reden doet spinrag me ook aan spinnen denken. En dan ookMeer lezen over “Mannenverslinder”