Categorie archief: Geen categorie

Recent woonde ik de openbare verdediging bij van het proefschrift ‘Leren van wat goed gaat’. Een aangename bijeenkomst op een zonovergoten lenteachtige dag in Maastricht in een vriendelijk roezemoezige aula vol familie, vrienden, bekenden en collega’s van de promovenda. Zelfverzekerd met allure, elan èn humor gaf ze haar cirkel van invloed vorm en vanachter hetMeer lezen over “LEREN VAN WAT GOED GAAT”

In de krochten van de ochtend als het huis nog slaapt, het echtelijk bed tevreden ronkt en het hondje beneden comfortabel, doch waakzaam, in haar donsje ligt, rek ik me behaaglijk uit en begin aan mijn huiswerk. Ledigheid is des duivels oorkussen en ik lig dan toch al op een kussen weliswaar niet meer opMeer lezen over “HUISWERK”

We bezochten een huisconcert op een vrieskoudezondagmiddag met een keurig publiek bestaande uit intellectuelen, en een enkele pseudo-intellectueel zoals ik, en er zou een saxofoniste optreden.  Ik vind een saxofoon een geweldig instrument dat in staat is mijn ziel aan een draadje uit me trekken waarna ik alsnog gelukzalig achterblijf. En daar kwam bij dat ikMeer lezen over “OREWOET”

Ooit ben ik eens in volle vaart tegen Tom Cruise op gebotst. Ik probeer dat altijd, overigens zonder succes, met enige nonchalance te vertellen. In gedachte heb ik dan Lucky Luke ‘die sneller schiet dan zijn schaduw’ als voorbeeld die, inclusief dat sigaretje in zijn linker mondhoek, onverschillig de rook boven zijn net gebruikte pistoolMeer lezen over “BRIGITTE”

In de zoektocht naar mijn oorsprong pakte ik het groots aan, deed uitvoerig boekenonderzoek en stuitte ik uiteindelijk op Lucy. Lucy is het legendarische fossiele oeraapje van wie we tot voor kort allemaal zouden afstammen. Nu heeft zij, plots, concurrentie gekregen van ene Deyiremeda, alleen de naam al, ook zo’n drieënhalf miljoen jaar oud ènMeer lezen over “Lucy in the Sky of in Verval? “

Al jaren werk ik behoedzaam aan mijn imago. Ik zie mijzelf graag als een brave oppassende burger die loyaal meewerkt om onze planeet te behouden voor het nageslacht. Klimaat, milieu, energie noem het maar op, het heeft mijn toegewijde   aandacht. Ik ben een fanatiek vlijtige afvalscheider en op het neurotische af gaat elk snippertje plastic bijMeer lezen over “GUILTY PLEASURES”

GOLDA Haar gegroefde gelaat heeft me vaak vanaf de voorpagina aangekeken. Soms strijdlustig, soms verontwaardigd, soms bedroefd en vaak oogde ze vermoeid. Bijna een halve eeuw geleden alweer, is ze op 80-jarige leeftijd overleden. Toch moet ik tegenwoordig weer vaak aan haar denken en vraag me dan af hoe ze over de huidige wereld zouMeer lezen over “GOLDA”

Blond, blauw en blakend. Wie wil er nou niet zo uitzien als Robert. Nou, ik wel dus vroeger! En dan dat lachje, ze zouden allemaal voor me smelten. En vervolgens met vanzelfsprekende bravoure als een een jonge Sundance van de hoge rotsen springen in de kolkende rivier deep down under. Maar dat werd dan nogMeer lezen over “ROBERT”

‘We moeten jouw klerenkast weer eens opruimen’ klonk het monter. Ik schrok op. En dat is niet voor niks. Het ojee-gevoel, daar gaan we weer, vluchten kan niet meer daalde diep in, zakte naar mijn voeten waarna die in beton leken te zijn gegoten. Er werd ergens ‘lekker fris’ geroepen en toen wist ik zekerMeer lezen over “OPRUIMEN”

Het joch had acht uur gelopen en wist uiteindelijk twee kilo meel te bemachtigen. En dan wordt het hem afgepakt, hij wordt beroofd. Het journaalfragment toont een tengere jongen met wijd opengesperde ogen. Hij is geëmotioneerd, allicht. Natuurlijk, hij is boos dat hij zijn meel kwijt is en wanhopig dat hij nu zand zal moetenMeer lezen over “GAZA BOY”