Categorie archief: Geen categorie

In de aanloop naar Koningsdag begint er bij mij een vuurtje te smeulen. Een aangenaam vuurtje kan ik alvast verklappen. Het zijn niet de oranje attributen in de winkels en ook niet het vooruitzicht op de Koningsnach laat staan de talloze markten waar de goedbedoelde rotzooi je staat aan te grijnzen en waar ik altijd,Meer lezen over “KONINGSDAG”

Eerlijk is eerlijk. Het ligt niet aan mijn vader. Hij heeft tijd noch moeite bespaard om van mij een autojongen te maken. Dat is niet gelukt, dat vertel ik maar alvast. Er was ooit een hoopvolle periode waarin ik elke type auto, inclusief de subtypes, foutloos wist te onderscheiden. Maar zelfs dat lukt heden tenMeer lezen over “AUTOJONGENS”

Zo’n heerlijke zomerochtend. Het zonnetje zoekt haar bestemming in symbiose met de nog verkoelende nachtbries. Ik loop het rondje van het hondje en de broodnodige P en P is tot beider tevredenheid afgehandeld en opgelucht ter bestemder plekke verwerkt. Opgewekt vervolgen wij ons pad. Zij op korte pootjes laag bij de grond snuffelend en ikMeer lezen over “JAPANSE DUIZENDKNOOP”

De pianist ging weer zitten achter de vleugel. Het applaus ebde weg. Het werd langzaam stil in het Concertgebouw. De jonge pianist sloot zijn ogen, concentreerde zich op een toegift. Even aarzelend, alsof hij nog niet wist wat hij zou gaan spelen, de vingers boven de toetsen en dan de eerste noten. Bekende tonen. IkMeer lezen over “DE TOEGIFT”

Het brein is aan het roesten. Het knarst en piept aan alle kanten. Het hapert ook blijkens de veelvuldige verzuchtingen zoals ‘hoe heet dat ook alweer’ en ‘het ligt op het puntje van mijn tong’ of ‘ik kan er even(!) niet opkomen. Inmiddels rust er al zoveel op dat puntje van mijn tong dat hetMeer lezen over “BREINKRAKER”

Vandaag ben ik filosoof Voel me stoïcijn Stoei met mezelf in de alkoof Van mijn onderbewustzijn Natuurlijk zag ik ze al voor me. Grote, groene, grazige weiden vol van onverstoorbare rust en vlaktes van gelijkmoedigheid. En dat contemplatieve toekomstbeeld zou dra mijn dagelijkse leven zijn. Ik had besloten me te gaan verdiepen, ik zou meMeer lezen over “DE STOICIJN IN MIJN”

Buiten is het nat en onstuimig. Het Nieuwe Jaar is nog maar net begonnen. Binnen staat de Kerstboom, gelukkig, nog in de volle glorie. Ik geniet altijd volop van de dagen na Kerst en Oud/Nieuw en saboteer alle bewegingen die anderen neigen tot opruimen. In de vroege ochtend, voordat iemand beneden komt, stoffer en blikMeer lezen over “KUM JOE”

Alweer een aantal jaren verkeer ik in de luwte van de politiek en, jawel, zelfs met afstand tot het Binnenhof maar ik vrees dat dit gaat veranderen. Dit behoeft enige toelichting, denk ik. Het zit zo. Altijd als Plasterk wat vaker in beeld komt krijg ik met enige regelmaat te horen dat ik op hemMeer lezen over “Plasterk”