Auteur archief:jan luiken

Met een bravoure die ik wel voel maar, geloof ik, niet echt laat zien zwaai ik mijn been over het zadel en mijn lijf kraakt nog wat na terwijl mijn schoenen de toeclips zoeken.  Hoezo bravoure? Verlepte zwier zal je bedoelen. Enfin, ik zit en ik fiets. En ik voel me goed. Ik rij onderMeer lezen over “Overmoedig (13-11-’17)”