Auteur archief:jan luiken

We bezochten een huisconcert op een vrieskoudezondagmiddag met een keurig publiek bestaande uit intellectuelen, en een enkele pseudo-intellectueel zoals ik, en er zou een saxofoniste optreden.  Ik vind een saxofoon een geweldig instrument dat in staat is mijn ziel aan een draadje uit me trekken waarna ik alsnog gelukzalig achterblijf. En daar kwam bij dat ikMeer lezen over “OREWOET”

Ooit ben ik eens in volle vaart tegen Tom Cruise op gebotst. Ik probeer dat altijd, overigens zonder succes, met enige nonchalance te vertellen. In gedachte heb ik dan Lucky Luke ‘die sneller schiet dan zijn schaduw’ als voorbeeld die, inclusief dat sigaretje in zijn linker mondhoek, onverschillig de rook boven zijn net gebruikte pistoolMeer lezen over “BRIGITTE”

In de zoektocht naar mijn oorsprong pakte ik het groots aan, deed uitvoerig boekenonderzoek en stuitte ik uiteindelijk op Lucy. Lucy is het legendarische fossiele oeraapje van wie we tot voor kort allemaal zouden afstammen. Nu heeft zij, plots, concurrentie gekregen van ene Deyiremeda, alleen de naam al, ook zo’n drieënhalf miljoen jaar oud ènMeer lezen over “Lucy in the Sky of in Verval? “

Al jaren werk ik behoedzaam aan mijn imago. Ik zie mijzelf graag als een brave oppassende burger die loyaal meewerkt om onze planeet te behouden voor het nageslacht. Klimaat, milieu, energie noem het maar op, het heeft mijn toegewijde   aandacht. Ik ben een fanatiek vlijtige afvalscheider en op het neurotische af gaat elk snippertje plastic bijMeer lezen over “GUILTY PLEASURES”

GOLDA Haar gegroefde gelaat heeft me vaak vanaf de voorpagina aangekeken. Soms strijdlustig, soms verontwaardigd, soms bedroefd en vaak oogde ze vermoeid. Bijna een halve eeuw geleden alweer, is ze op 80-jarige leeftijd overleden. Toch moet ik tegenwoordig weer vaak aan haar denken en vraag me dan af hoe ze over de huidige wereld zouMeer lezen over “GOLDA”

Blond, blauw en blakend. Wie wil er nou niet zo uitzien als Robert. Nou, ik wel dus vroeger! En dan dat lachje, ze zouden allemaal voor me smelten. En vervolgens met vanzelfsprekende bravoure als een een jonge Sundance van de hoge rotsen springen in de kolkende rivier deep down under. Maar dat werd dan nogMeer lezen over “ROBERT”

‘We moeten jouw klerenkast weer eens opruimen’ klonk het monter. Ik schrok op. En dat is niet voor niks. Het ojee-gevoel, daar gaan we weer, vluchten kan niet meer daalde diep in, zakte naar mijn voeten waarna die in beton leken te zijn gegoten. Er werd ergens ‘lekker fris’ geroepen en toen wist ik zekerMeer lezen over “OPRUIMEN”

Het joch had acht uur gelopen en wist uiteindelijk twee kilo meel te bemachtigen. En dan wordt het hem afgepakt, hij wordt beroofd. Het journaalfragment toont een tengere jongen met wijd opengesperde ogen. Hij is geëmotioneerd, allicht. Natuurlijk, hij is boos dat hij zijn meel kwijt is en wanhopig dat hij nu zand zal moetenMeer lezen over “GAZA BOY”

In de aanloop naar Koningsdag begint er bij mij een vuurtje te smeulen. Een aangenaam vuurtje kan ik alvast verklappen. Het zijn niet de oranje attributen in de winkels en ook niet het vooruitzicht op de Koningsnach laat staan de talloze markten waar de goedbedoelde rotzooi je staat aan te grijnzen en waar ik altijd,Meer lezen over “KONINGSDAG”