Auteur archief:jan luiken

We besloten eens ’n dag gepensioneerd te zijn.Dat was nog niet zo eenvoudig. Vindt maar eens een dag dat we de virtuele geraniums in de vensterbank  zouden kunnen zetten. Elke dag, week in week uit, bleek bezet met allerhande nuttige en vooral ook onnuttige bezigheden.De agenda werd omgeploegd en uiteindelijk was daar een dag, vele wekenMeer lezen over “Dagje uit (9-3-’19)”

Stamppot.Een oer-Nederlands woord voor een oer-Hollands gerecht.In het Engels stew, in het Duits eintopf, in het Esperanto kuirita en dan begrijp je ook waarom deze kunsttaal het nooit gered heeft. En bij het Franse ragout krijg ik toch hele andere associaties.Dan liever lapskaus, dat is Noorse stamppot en van dat woord word ik, ik weetMeer lezen over “Stamppot (23-2-’19)”

Picture this.Een zonnige doordeweekse ochtend.Gezellig in het echtelijke bed met een vers gezet kopje koffie.Krokant beschuitje met kakelverse roze muisjes erbij want er is weer een kleindochtertje in aantocht. We mogen meedenken en zoetgevooisd wisselen we wat namen uit die wat ons betreft zouden mogen. Alleen meedenken en de ouders beslissen zelf hebben ze gezegd.KortomMeer lezen over “Zak (14-2-’19)”

Thuis is mijn resocialisatie in volle gang.Vertrekken die altijd toegankelijk waren zijn nu gebarricadeerd. Manden, reiswiegjes, benches all over the place. Mijn schoenen die nog weleens slingerden zijn na een paar veterincidenten keurig opgeruimd. Dat zou je winst kunnen noemen. De keerzijde is dat ik al een spagaat heb gemaakt over een nog niet verorberdMeer lezen over “Resocialisatie (11-2-’19)”

Ze is er nog niet maar eigenlijk ook al wel.Het hele huis is al zwanger van haar komst.Het is warm en welkom.De beschuiten met muisjes zijn gesmeerd.Alles wat knaagbaar lijkt is verwijderd of opgebonden boven de bijtgrens.De barricades om leefruimtes te scheiden zijn bedacht en gereed om opgeworpen te worden.Het reiswiegje om haar op teMeer lezen over “Socialisatie (2-2-’19)”

Ze is er nog niet maar eigenlijk ook al wel.Het hele huis is al zwanger van haar komst.Het is warm en welkom.De beschuiten met muisjes zijn gesmeerd.Alles wat knaagbaar lijkt is verwijderd of opgebonden boven de bijtgrens.De barricades om leefruimtes te scheiden zijn bedacht en gereed om opgeworpen te worden.Het reiswiegje om haar op teMeer lezen over “In aantocht (25-1-19)”

De tuin wordt regelmatig bezocht door een kat.Ik ben geen kattenhater en waarom zou ik ook. Ook geen liefhebber en waarom zou ik.Ik kijk eerst graag de kat uit de boom alvorens toenadering te zoeken.  Dat herken ik ook wel vanuit het dagelijkse leven. Ik wil niet afgewezen worden en als zo’n poes je de rugMeer lezen over “De lapjeskat (21-1-19)”

Oliebollen, ik vind ze heerlijk.Warm, knisperend, net uit het vet met van die bizarre uitsteeksels eraan die er om vragen om gefatsoeneerd te worden. Maar ook koud of al een paar dagen oud vind ik ze nog steeds onweerstaanbaar.Mijn moeder bakte ze altijd zelf.Daartoe trok ze een soort verpleegstersschort aan. Dat was duidelijk behouden aanMeer lezen over “Oliebolletjes (11-1-’19)”

Ik werd vol getroffen door onverwacht hartverscheurende, mooie muziek.54 jaar geleden gebeurde dat ook al.Ik weet het nog als de dag van gisteren.November in Nederland, koud en grauw. Ik was enkele weken daarvoor met mijn stamgezin meegesleurd vanuit een jarenlang verblijf in de Antillen. Altijd zon zee en zonnebad en zoveel leuke feestjes. School was erMeer lezen over “Gisteren gebeurde het weer, en vanochtend trouwens ook (11-12-’18)”

DE GRIEKSE NEUS PROMINENTLIPPEN IN FELROOD ENJAMBEMENTHET HAAR ZWART GEKNOTVOORSPELT HAAR TRAGEDISCH LOT HAAR GESTOLADE ARMENKRUISEN MET THEATRALE CHARMEHAAR DONKERE OGEN ZIJN GELOKENVEELZEGGEND NIET GESPROKEN ZIJ NEIGT MINZAAMIN OPPERSTE CONCENTRATIEHAAR FRAGIELE LICHAAMKNAKT EN DAN….. BEGINT HAAR LAMENTATIE EERST SOBER IN BROOS MINEURAANZWELLEND TOT ROLLENDE COLORATUURONGEKENDE VOCALE GRANDEURJUBELEND VAN MAJESTUEUZE STATUUR DE HARTSTOCHT KOMT LANGZAAM TOTMeer lezen over “Gedicht voor… (7-12-’18)”