GAZA BOY

Het joch had acht uur gelopen en wist uiteindelijk twee kilo meel te bemachtigen. En dan wordt het hem afgepakt, hij wordt beroofd. Het journaalfragment toont een tengere jongen met wijd opengesperde ogen. Hij is geëmotioneerd, allicht. Natuurlijk, hij is boos dat hij zijn meel kwijt is en wanhopig dat hij nu zand zal moeten eten omdat er niets anders is. Wat me het ergste treft is de radeloosheid die van hem afspat. De verbijstering, het ongeloof. Heftig gesticulerend, met overslaande stem, vechtend tegen zijn tranen slingert hij zijn boodschap de wereld in.

“We have no food, have mercy on us, we have no food” 

De boodschap van Mohammad komt binnen, en hoe. Net zoals destijds de foto van het napalmmeisje Kim uit Vietnam en een paar jaar geleden het hartverscheurende beeld van het Syrische jongetje op het strand van Bodrum. De beelden sidderen over de wereld, toen en nu, en we vinden dat er echt iets gedaan moet worden. Er zal ook wel iets gebeuren, uiteindelijk. Het napalmmeisje is inmiddels 62 jaar en heeft haar zware verwondingen overleefd. Het Syrische jongetje heeft geen kans meer gekregen. En Mohammad? Hij is pas twaalf maar de verontwaardiging brandt als levensvuur in zijn aderen. Hij redt het wel als tenminste niet zo’n ploerterig explosief zijn levensdrang verwoest. Maar hoe zal het later met hem gaan? Wat doet het met hem, al die ellende, verdriet, honger, vernederingen, verraad en het in de steek gelaten worden door een wereld die geen mercy kent. Basic security, hoe staat daar mee? PTSS? Haat tegen de wereld of tegen specifieke bevolkingsgroepen? Wordt hij dan ook maar terrorist of gaat hij zich inzetten voor een betere wereld?

Het napalmmeisje Kim heeft politiek asiel gekregen in Canada en heeft de Kim Foundation gesticht, een organisatie die kinderen helpt die slachtoffer zijn geworden van oorlogen. Daarnaast is zij uitgeroepen tot goodwill ambassadeur voor UNESCO. Haar foto dient als een herinnering aan het onuitsprekelijke kwaad waartoe mensen in staat zijn. Toch zegt zij te blijven geloven in vrede, liefde, hoop en vergeving als grotere kracht dan welk wapen dan ook. Zou Mohammad dat ook kunnen opbrengen? Ik gun het hem wèl. Eerst maar eens ontsnappen aan deze vreselijke hel.