Morgen is het zover.Dan start de 102eVierdaagse en dat betekent dat ik er 100 aan me heb voorbij laten gaan. De eerste is trouwens ook al weer negen jaar geleden. Toen ik door mijn kersverse eega over haar drempel werd gedragen, voor onze gezamenlijke kinderen het symbool dat ik vanaf dat moment was ingelijfd, nam ikMeer lezen over “Ich gehe wohl (16-7-’18)”
Categorie archief: Geen categorie
De beste stuurlui… (19-6-’18)
Zaterdagmiddag.Lekker loom in de zon.Het terras puilt uit van appeltaart verslindende en zalmsalades verorberende winkelaars die het goede humeur besprenkelen met kelken koele witte wijn.De sfeer is zonnig en de terrassers genieten van de goede gaven van het leven.Een tachtiger die er als zestiger wil uitzien(te blond en te blinkend) komt wat luidruchtig overeind, heftMeer lezen over “De beste stuurlui… (19-6-’18)”
Vrouwenmantel (16-6-’18)
Het woord ‘vrouwenmantel’ geeft mij een gevoel van stil genoegen.Zo’n woord om op te sabbelen, rond op de tong te laten rollen, zachtkens laten walsen langs de wangen en na een lieflijke ontmoeting met de gehemeltebogen een mild snuivend ontsnappen via de neusgangen decrescendo stuivend geluk.‘Vrouwenmantel’ klinkt ook zo ontroerend fataal vrouwelijk. Denkend aan fluweelzwart en bloteMeer lezen over “Vrouwenmantel (16-6-’18)”
Malkander (3-6-’18)
Als klein jongetje vond ik het woord malkander maar raar, mal eigenlijk.Niemand in mijn omgeving gebruikte ‘malkander’ behalve mijn oma die een liedje zong over twee koningskinderen die malkander, dus, liefhadden maar niet bij, wederom, malkander konden komen want en nou komt ie: het water was veel te diep.Het water was veel te diep. Nou, en?WatMeer lezen over “Malkander (3-6-’18)”
Appelflappen (20-5-’18)
Zo, de schoenen leeg geklopt en de kousen zorgvuldig gladgestreken en op weg met verende tred en het ‘Jo met de banjo’ gevoel.Toen ik een kleine 10 jaar geleden in Nijmegen kwam wonen vond ik dat ik dan een keertje de 4-daagse moest lopen en dat heb ik dat jaar er op ook gedaan, metMeer lezen over “Appelflappen (20-5-’18)”
Fotomodel (1-5-’18)
Terwijl de herfst het lentegevoel kleurt sprint ik tussen twee felle regenbuien naar de brievenbus en pak de ochtendkrant.De striemende wind slaat het blad uit mijn handen. Met een onvermoede behendigheid, of gewoon geluk, spring en vang ik ook nog de krant die al openblaast en de losse bladen de onverwachte vrijheid wil geven, maar daarMeer lezen over “Fotomodel (1-5-’18)”
Mijn oranje broek (27-4-’18)
Ooit, in een vlaag van verstandsverbijstering, heb ik eens een oranje broek gekocht.Dat was ik natuurlijk helemaal niet van plan, maar soms heb je niet alles in de hand in het leven en trof ik mezelf aan met die oranje broek die in de buitenlucht wel heel erg oranje bleek te zijn. De broek ging metMeer lezen over “Mijn oranje broek (27-4-’18)”
Witte mannenbenen (21-4-’18)
De zon komt met bakken uit de hemel.De bomen ontploffen groen.De tuinen exploderen.De bloemknoppen staan op barsten.De natuur juicht eensgezind: ‘Het is lente en ik kom er aan, nee ik ben er al’.En applaudiseert royaal voor zichzelf.Rokjesdag hebben we al gehad en lang voor Martin Bril het fenomeen weer als bij toverslag onder de aandachtMeer lezen over “Witte mannenbenen (21-4-’18)”
Uitslovers (14-4-’18)
Bijna dagelijks lig ik in een deuk om de reclame van een bekend biermerk.Gebaseerd op de vriendschap van de twee brouwers uit 1870 die dit biertje ontwikkelden. Mannen die elkaar gezellig toedrinken en in plaats van ‘proost’ kiezen voor ‘brulaap’ ‘zak’ ‘snotneus’ en ‘prutser’ met de goedmoedige uitsmijter ‘uitslovers’ als de laatste in rij hetMeer lezen over “Uitslovers (14-4-’18)”
Jonathan Livingstone Seagull (30-1-’18)
Onlangs noemde ik in het rijtje van koe Hermien ook Jonathan Livingstone Seagull.Jonathan, een zeemeeuw, wil meer dan een gewone zeemeeuw zijn. Hij wil hoger en sierlijker en ook sneller kunnen vliegen en komt daardoor in een hogere werkelijkheid. Ik vind het leuk als iemand buiten de gebaande paden treedt en daardoor op zoek gaat hoe ietsMeer lezen over “Jonathan Livingstone Seagull (30-1-’18)”