De pianist ging weer zitten achter de vleugel.
Het applaus ebde weg.
Het werd langzaam stil in het Concertgebouw.
De jonge pianist sloot zijn ogen, concentreerde zich op een toegift.
Even aarzelend, alsof hij nog niet wist wat hij zou gaan spelen, de vingers boven de toetsen en dan de eerste noten. Bekende tonen. Ik zou ze zo kunnen mee neuriën maar dat doe je niet. Niet in deze zaal, niet in deze tempel. Ode aan de Muziek.
Ik neuriede dus in mijn hoofd en ik deinde mee op de bekende melodie die ik nog steeds niet kon thuisbrengen. Ik keek naast me en zag dat ook zij in herkenbare vervoering verkeerde.
De pianist vervolgde dromerig, dwepend, dan opzwepend en weer terug naar lankmoedige overpeinzingen waarna de muziek wegstierf.
Oh, hou dit moment nog even vast.
De zaal hield nog eventjes de adem in, klaterde te vroeg en bracht de pianist ovationeel terug in de ruwe werkelijkheid van het hier en nu, zonder de muziek.
En mij ook.
Nog steeds het wie, wat, waar?
We overlegden met de mensen in de rij achter ons.
‘Callas’ stotterde ik. ‘Ja Callas!’.
Al associërend kwamen we met elkaar tot de conclusie dat we een prachtige pianoversie hadden gehoord van de, op het eerste gezicht, bedrieglijk lieflijke aria “Mon coeur s’ ouvre à ta voix” ooit weergaloos vertolkt door Maria Callas en door ons veelvuldig beluisterd.
Mijn hart opent zich voor jouw stem. Hoe poëtisch wil je het hebben.
De aria is afkomstig uit de opera Samson en Delilah van Camille Saint-Saëns.
Het wrede verhaal van de verleidelijke Delilah die het geheim van de legendarische kracht van Samson wil achterhalen en het hem, natuurlijk, weet te ontfutselen.
Ja, dank je de koekoek.
Ik bezwijk ook ter plekke wanneer zo’n Delilah haar hart voor mij zou openen. Ik word al helemaal week bij de gedachte en zal alles onthullen wat die vrouw maar wil horen.
Poëzie in libretto, vilein in haar bedoelingen.
Ik ging compleet onderuit en mijn hart opende zich door de broosheid van de vertolking van de pianist in glijvlucht naar het zoete duister van de nacht.
Herkenbaar, dit je te verliezen in de muziek.
LikeLike
mooi geschreven, Jan. Een mooie uitnodiging ook om Samson en Delilah te gaan beluisteren!
LikeLike