BREINKRAKER

Het brein is aan het roesten.

Het knarst en piept aan alle kanten.

Het hapert ook blijkens de veelvuldige verzuchtingen zoals ‘hoe heet dat ook alweer’ en ‘het ligt op het puntje van mijn tong’ of ‘ik kan er even(!) niet opkomen. Inmiddels rust er al zoveel op dat puntje van mijn tong dat het topzwaar is en ik dreig te gaan raaskallen. Ook dat nog.

Natuurlijk probeer ik dat roest weg te poetsen en het knarsen en piepen te smeren en daartoe neem ik de vlucht naar onderhoud door te puzzelen.

Geen puzzel is veilig voor me. Kruiswoordpuzzels, sudoku’s, cryptogrammen, filippines, woordzoekers, doorlopers en cijfercodes. You name it, I do it. Jongleren met woorden en smeren maar met dat brein. De godganse dag zodat ik geen tijd overhoud om me af te vragen of het helpt.

‘Vast wel’ prent ik mezelf in vurig hopend dat ik het niet zal vergeten.

Recent maakte ik een woordkraker, een van mijn favorieten, waar alle opgaven op zich kleine puzzeltjes zijn. Voor het gemak was er bij vermeld dat H staat voor horizontaal en V voor verticaal. Een warm gevoel van waardering trok door mijn lichaam. Het mededogen van samensteller van de kraker was hartverwarmend en ik ging lichtelijk ontroerd aan de slag. Een paar ‘paardensprongetjes’ om er in te komen en daarna stuitte ik op de opdracht ‘ONDENKBAAR GENOT’. Inderdaad in kapitalen afgedrukt en mijn hart sloeg direct op hol. Ondenkbaar genot. Daar wilde ik het brein weleens op laten zwoegen. En zwoegen werd het. Een woord van 15 letters. Ondenkbaar lang en dan had je het genot nog niet te pakken. Ik zal maar niet uitweiden over de ideeën die door mijn kop suisden. Uiteindelijk bleek het een anagram en was de oplossing van ondenkbaar genot op zijn zachtst gezegd teleurstellend, heel teleurstellend. Het te vinden woord bleek ‘kortaangebonden’ te zijn, niet meer en niet minder. Het eerder zo aangename warme gevoel had mij inmiddels verlaten en briesend van teleurstelling maakte ik nog een paardensprongetje en belandde ik bij de volgende opgave: ‘slippertje van de bardame?’ stond er cryptisch en mijn goede humeur was weer op volle sterkte terug.  Wederom wil ik de lezer niet vermoeien met mijn fantasierijke en prikkelende gedachtenspinsels maar dat leidde uiteindelijk wel tot de oplossing van het slippertje: Misstap.

Het warme gevoel was weer terug en ik bedacht me genoeglijk dat de vele misstappen die ik nog zal gaan maken een vrolijk tintje krijgen door het slippertje van de bardame.

Manna voor het brein en Haarlemmerolie tegen het geknars en gepiep.