ZZ

Met een clubje buurtgenoten fietste ik naar een avondje ‘Science’ en we trotseerden de mistroostige regen en terecht want we kwamen uit bij een warm café dat rook naar dampende regenjassen, geurige koffie en lekkere biertjes.  Het zou een avondje psychopathie worden en dat wij niet de enige geïnteresseerden waren bleek bij binnenkomst, het was stampvol.

Stampvol mensen van jong tot oud, van vrolijk tot ernstig, van bedaard tot uitgelaten en van ingetogen tot kleurig divers.

De stemming zat er al in.

Tijdens de inleiding bleek dat er een wereldwijd geaccepteerde lijst van 20 items(spreek uit als ‘iettems’) bestaat van kenmerken die passen bij iemand met een psychopathiforme aanleg of persoonlijkheid. In de gauwigheid constateerde ik bedrukt dat ikzelf nogal hoog scoorde. Ik was een randgeval vreesde ik. Besmuikt keek ik in het rond. Keek men al naar mij, was ik al ontmaskerd, of waren er andere ‘lotgenoten’ die ook hoog scoorden? Iedereen keek verontrustend aandachtig voor zich uit en toonde geen blijken van zelfherkenning(zelfinzicht is geen sterk punt bij psychopaten). Voor mij gelukkig werd even later al gesteld dat iedereen wel een aantal kenmerken van een psychopaat vertoont en dat zelfs in bepaalde situaties het handig kan zijn om wat psychopathie in te zetten.

Alhoewel het bepaald geen droge kost was maakten alle wetenschappelijke inzichten de kelen droog en dorstig en togen we naar de toog en even later klotsten de biertjes verfrissend strelend en stimuleerden de stembanden tot een gezellig nagesprek. We deden een rondje agressief gedrag. De sterke verhalen vlogen over de tafel. Ik diepte een stoer verhaal op, dikte het nog wat aan maar bij mijn onthulling gingen de wenkbrauwen eensgezind omhoog waarop de gladprater in mij(overigens ook een psychopathisch kenmerk) in actie kwam en ik streek de wenkbrauwen weer glad en bracht de discussie soepel naar de letter Z.

‘Z’ als symbool voor steun aan de Russische agressie in Oekraïne.

Van het een kwam het ander en iemand verzuchtte: ‘vroeger stond de ‘Z’ voor Zorro’. We lachten eensgezind en opgelucht.

‘Ja’, riep een ander, ‘en voor ZZ en de Maskers’. Hij en ik behoorden tot het oudste compartiment van ons clubje en hoorden weemoedig deze vrolijke echo uit echt een heel ver verleden. Ik zag de anderen wat glazig kijken, zo ook mijn eega tijdens het kopjekoffieinbedochtendritueel. Zij is ook van een andere generatie maar wil niet glazig kijken. Een spervuur aan vragen dus. Wie waren die ZZ en de Maskers van jou dan, waar kwamen ze vandaan? Ik wist het niet meer en voelde me op glad ijs en dat voelt zo’n vrouw dan ook. ‘Noem eens hit’, pakte ze door. Ik zakte nu door het ijs, wist het niet. Ik zoek het wel even op bood ik aan maar zij is sneller dan ik(andere generatie hè) en riep al vol afgrijzen ‘Dracula’!

‘O ja, Dracula, Dracula’, jubelde ik, ‘we dronken eerst een knekel wijn, naar een recept van Frankenstein’. De tekst welde moeiteloos in me op. ‘Nooit van gehoord’, hoorde ik naast me, ‘wat een draak van een tekst’. Inmiddels was ik met mijn dikke vingers bij de Wikipediapagina van ZZ enz. aangekomen. ‘Ze worden anders wel beschouwd als de pioniers in de Nederlandse popcultuur’ pareerde ik en keek naar een You Tubefilmpje waarop de groep wat ouderwets jolige mallotige danspasjes maakte en de leadzanger(heette dat toen ook al zo?) een lugubere schedel in de handen hield waarmee ik ineens weer terug was bij de psychopathielezing van de vorige avond waarbij de andere inleider ook gebruik maakte van een schedelmodel om haar betoog te illustreren. Dan krijgt het begrip hoofdgerecht een hele andere betekenis.

Ook herinnerde ik me dat verteld was dat de psychopaat ook gebruik maakt van een masker. Het masker is charismatisch, humoristisch en verleidelijk. Bang om hun gezicht te verliezen?

Wat zegt dat over ZZ en de maskers.

De cirkel was weer rond.