Vroeger was alles beter (22-5-’20)

Meestal probeer ik me ver te houden van uitspraken of gedachten als: ‘vroeger was alles beter’.  Voor dat je het weet zit je in de hoek van 50+ of een andersoortig forum waar ik liever niet mee geaffilieerd wil worden. In mijn beleving zijn ‘VWAB’ers’ existentiële mopperaars met pruilkoppen en daar wil ik als het even kan niet bij horen. Aan de andere kant heeft dat verlangen naar vroeger ook iets nostalgisch en romantisch en dat vind ik nou weer wel leuk. Ouwe herinneringen ophalen en kleuren naar de couleur locale van het heden, waardoor de belevenis van vroeger in pasteltinten van genoegen kan flonkeren. Het is maar de vraag in hoeverre onze herinneringen historisch juist zijn. Herinneringen worden nogal eens gemoduleerd en blijken dynamische vormen te kunnen aannemen tot een versie die ons dan op dat moment het beste lijkt of uitkomt.Maar ter zake. Terug naar vroeger en alles was beter.Mijn jeugd, die gelukkig en harmonieus is verlopen, kende desondanks toch enkele dieptepunten. Eén dieptepunt wil ik met u bespreken, de anderen houdt u tegoed.Het dieptepunt wat ik vandaag wil aankaarten is: de lekke fietsband. Mijn jeugd was niet alleen gelukkig en harmonieus maar ook overzichtelijk. Dat overzichtelijke hield in dat er geen sprake was van genderverwarring. Integendeel, er waren jongens- en meisjestaken. En ik was de enige zoon met een hele ris aan zussen die allemaal met de fiets naar school peddelden. In mijn herinnering, let wel, is mijn jeugd een eindeloze treurmars van lekke banden die dus weer opgelapt moesten worden en, jawel, dat is een jongenstaak. Vele banden en dreigende aneurysmata zijn door mijn handen gegaan. Al die banden die allemaal in een emmer onder water gingen, bij de bubbeltjes opruwen, lijmen, drogen en plakken, weer onder water houden en als de kust veilig leek eindelijk die binnenband onder de buitenband frommelen, even oppassen dat je niet een vingertopje inleverde, maar dan…. het bevrijdende moment dat de fietspomp kon worden aangesloten op het ventiel van de zojuist genezen lekke band. De zuiger pompte bruisend lucht juichend in de slappe band die zich volzoog met vers levenselixer. Heerlijk zo’n constructief end. Alleen als ik teveel knoflook heb gegeten, nachtmerrie ik nog weleens van slappe banden.Hoe ging het verder. Zelf heb ik alleen maar zonen gekregen, de boffers. De oudste heb ik al op jonge leeftijd één keer voorgedaan hoe je een band plakt, hem daarbij verteld dat hij dat dus(!) voortaan zelf kon doen en dat op hem de grootse taak rustte de hele bandenplakceremonie aan zijn jongere broers te leren. Ik heb er nooit iets over gehoord dus dat is blijkbaar goed gegaan. Zij zijn gelukkig ook uit handiger hout gesneden dan ik.   In mijn huidige leven breng ik mijn fiets bij verdenking van een lekke band terstond naar de fietsenmaker. Dat bevalt me goed.Wat niet goed bevalt, is dat ik op een keer mijn fiets terugkreeg waarbij het oude vertrouwde ventiel, waaraan ik zulke mooie herinneringen bewaar, vervangen bleek door een vreemdsoortig exemplaar dat je eerst, heel tegennatuurlijk, wat los, maar niet teveel, moet draaien alvorens je de fietspomp kunt gaan gebruiken. Het losdraaien is een uiterst subtiel gebeuren en voor mijn onhandige vingertoppen een ultieme uitdaging zeker omdat e.e.a. gepaard gaat met het technisch inzicht van een garnaal. U voelt het al aan, mijn frustratie stijgt. Dat komt doordat ik vandaag toch echt mijn zachte banden moest oppompen en het duel met het eigenzinnige maar moderne ventiel zou moeten aangaan. Het resultaat was dat mijn banden nog slapper bleken dan voor de oppompsessie. Mijn buurvrouw hoorde mijn gefoeter. Ik vroeg haar: snap jij nou waarom ze die ventielen van vroeger die het tenminste altijd deden zonodig moesten vervangen?Nee, zei ze, daar begrijp ik nou ook helemaal niks van.De empathie smoorde het gefoeter ter plekke.We filosofeerden nog wat over de vraag ‘was alles vroeger beter’ maar daar zijn we, zoals in een goed filosofisch debat, niet helemaal uitgekomen maar dat hoeft ook niet want dat is juist filosofie.Kijk, de sage van de lekke band en het ventiel wilde ik nou eens graag met u delen.Dàt lucht nou nog eens op!