Rokjesdag (6-4-’20)

Vroeg in het voorjaar. De thermometer komt boven 20 graden. Uitbottend groen is verfrissend zacht. De zon schijnt welwillend. Alle ingrediënten voor Rokjesdag volgens Martin Brill zijn aanwezig. De dag, alweer volgens Brill, waarop vrouwen vrolijk samenspannen en samenwerken om eensgezind met het eerste rokje de straat op te gaan en de blote benen te laten dartelen.Welgemoed werp ik de eerste blik over het balkon. Nog geen rokje te zien. Het is nog vroeg troost ik mezelf. Even later werp ik het blikje wat langer. Nog niks. Te ongeduldig, denk ik bij mezelf.Lang verhaal kort. Vele werpende blikken later heb ik nog geen rokje ontwaard. Ik sla er Brill nog eens op na. Zijn de condities nog niet optimaal? Jawel, ideaal volgens de goeroe van Rokjesdag. Waar is het wachten dan op? Het blijft stil in de straat. Corona heerst en slaat haar venijnige tentakels zelfs uit naar blote benen.Zucht.
De mannelijke pendant van Rokjesdag is natuurlijk Korte Broekendag. Die variant heeft het nog niet geschopt tot in de Dikke van Dale. En dat is maar goed ook want die ontsiering mogen we de natuur en ons milieu niet aandoen. Het zou een aanfluiting zijn voor de eerste, primitieve beginselen van de esthetica. Een enkele uitzondering daargelaten. Zoals een jonge Rodin  met gebronsde en welgevormde voetbalkuiten. Hij kan flierefluitend flaneren langs de Waal. Alle andere bleke, weke zwabberende mannenbenen met tenen die als ouderwetse richtingaanwijzers uit de sandalen steken, kieper je rechtstreeks over de rand van de kade als een doeltreffende actie om het straatbeeld kwiek te houden in deze onzekere tijden.Zucht.
Draag ik zelf dan geen korte broek? Jazeker wel. Incognito in de achtertuin achter het struweel als de bomen vol in blad staan. Ik hou dan een lange broek bij de hand voor die momenten dat onverwacht een Koffievriendin aanbelt. Nog nahijgend van de verkleedpartij open ik de deur waarop Koffievriendin me bevreemd aankijkt zich afvragend wat ik in vredesnaam in die achtertuin uitspook. Heden ten dage zal Koffievriendin niet onverwacht aanbellen. Dat is dan wel een geruststelling in huiveringwekkende tijden. Zucht.
Al googelend blijkt er al een paar jaar een mannengezelschap te bestaan dat een Mannenrokjesdag organiseert. Ja Hallo, zult u zeggen, daar hebben we het toch over. Maar dit is een Rokjesdag door mannen  bestemd voor vrouwen. Volgt u het nog? Da’s andere koek. Een kort veldonderzoek hier ten huize (n=2) leert het volgende.‘Ja, een enkele man kan dat hebben’ en ze denkt aan David Beckham(en verwijlt even met een wazige blik in poëtische verte). De andere ‘n’ komt met Robbie Williams op de proppen en glimlacht mysterieus bij de gedachte aan Mr Entertainer in een kilt. Prins Charles vinden ze geen aanbeveling.‘Maar het is niets voor jou, hoor’ klinkt het eensgezind en een beetje bezorgd.Ik hoor het nauwelijks want ik zie Rodin al in een minirokje langs de Waalkade huppelen en schiet in de lach.Een kilt of een rokje lijkt me niks want dan blijf je toch met die blote benen zitten of staan, maar een sarong…..Een sarong lijkt me wel wat. ‘Lekker luchtig’ verneem ik van insiders èn de kromme kuiten zijn aan het blikveld onttrokken. Het rokjesmes snijdt aan twee kanten.Ik ga eens op die club af. Volgens mij zijn dat de echte rokkenjagers.