Vannacht werd ik vroeg wakker.Dat is het voordeel van deze leeftijd.Je hebt niet meer zoveel slaap nodig en dat geeft zeeën van tijd.Tijd om te soezen, te mijmeren, te denken en te lezen.In mijn boek kwam ik het volgende woordevolle citaat tegen van Wordsworth’, (Britse poëet 1770-1850): “Het kind is de vader van de man”.Ja, en dan slaat mijn brein op hol. Wat wordt er bedoeld?
Zijn mannen kinderachtig zoals nogal eens meewarig gesuggereerd wordt door vrouwen? Steevast gevolgd door de veelbetekenende opmerking dat als mannen een kindje zouden moeten krijgen wij als soort al uitgestorven waren.Daar hebben ze een punt overigens want ik moet er niet aan denken ook maar iets van een geboortekanaal in mijn lijf te hebben. En ja, ik ben blij dat de mannelijke inbreng in het voortplantingsproces ooit duidelijk gedefinieerd is. Dat gaan we wat mij betreft dan ook maar niet veranderen.
Een andere opvatting, volgens mij ook niet genderneutraal van oorsprong, zou zijn: Een man blijft altijd kind, alleen zijn speelgoed wordt duurder: van driewieler naar Ferrari. Een beetje ‘n primitieve verklaring maar in zijn eenvoud wel vermakelijk.
Of betekent dit citaat gewoonweg: zoals hij als kind is zo zal hij later ook zijn? Dat zou dan inhouden dat de man niet veel leert in zijn leven en dat is dan weer koren op de molen van die vrouwen die menen: een man zonder vrouw is als een paard zonder teugel.
Wordsworth zelf zou bedoeld hebben dat de volwassene van het kind kan leren, omdat dit kind zich dichter bij de oertoestand van het onschuldige bevindt.Dat spreekt me aan.Het jochie in mezelf de ruimte geven.Met mijn zoons stoeien en bluffen dat ik ze nog met een pink kan omleggen terwijl dat omslagpunt natuurlijk al jaren geleden gepasseerd is.De zoons grinniken en weten wel beter.Zijn natuurlijk ook jongens.En dan is de cirkel weer rond.
jan luiken blogt 