Een terloopse ontmoeting (19-12-’17)

‘Gaat u voor’ zei de man en hij hield de deur hoffelijk open voor mijn geliefde die hem een stralende glimlach toewierp. Om die lach hou ik ook altijd een deur voor haar open.Op mijn beurt liet ik hem voorgaan en verlieten we de winkel waar we zojuist een doosje punaises hadden gekocht. Punaises, altijd handig in de Kersttijd.Buiten attendeerde hij ons op een schilderijtje dat in de etalage stond.‘Kijk’ zei hij ‘er zit een fout in de lichtval’Het ging om een winterlandschapje, hoe toepasselijk, waar blijkbaar de zon zelfs vanuit het noorden scheen want de sneeuw zat op plekken waar je die niet zou verwachten.‘Ja’, sprak hij ‘ik ben namelijk schilder, hobbyschilder’.Hij vertelde over zijn jeugdaspiraties om schilder te worden maar dat had zijn vader afgeraden.‘Jongen, doe dat maar niet want dat wordt droog brood en kouwe benen’.Die koude benen intrigeerden me en onwillekeurig gleed mijn blik naar beneden.Mooie schoenen en mijn blikte zapte over deze goed geconserveerde al wat oudere man.Mooie broek, jas en een nobel hoofd met een gesoigneerde snor waarboven vriendelijke pretoogjes.‘Ik heb naar mijn vader geluisterd en ben de handel in gegaan’.Kijkend naar het totaalplaatje had hem dat geen windeieren opgeleverd en ik had graag geweten wat die ‘handel’ zou inhouden.‘Maar voor de hobby ben ik blijven schilderen, fijnschilderen’ voegde hij er aan toe.‘Ik kan dat zo bijwerken en dan klopt het wel.’ Hij wees naar het wintertafereeltje.En dan heb je iets moois aan de muur hangen.‘Something beautyful is a joy forever’ zei hij plechtig en ik vroeg me af of hij the dirty mind parafraseerde. Maar nee, hij keek plechtig en serieus.‘Ja, u moet weten, ik ben van 1931’ vertelde hij ongevraagd en het was mij niet duidelijk waarom wij dat nou zouden moeten weten maar uw blogger rekende razendsnel uit dat de man dan 86 jaar zou zijn en daar zag hij niet naar uit, echt niet.Vitaal, twinkle in his eyes. Kaarsrechte levenslust.’Dank u wel’ reageerde hij op onze oprechte bewondering.En daar kwam de derde oneliner.‘Het geheim is’ en hij pauzeerde even om de spanning op te voeren.‘Rust, reinheid en regelmaat’.Blijkbaar had hij niet alleen naar zijn vader geluisterd maar ook naar kraamzusters, schoonmoeders en Nanny McPhee’s.‘En niet te veel alcohol, een glas per dag’ voegde hij er aan toe.Wellicht keek ik wat beteuterd.‘Dan wel een goede witte of rode wijn’ en hij leek mij troostend aan te kijken.‘En, jongeman(hij zei jongeman tegen mij!) wat heb jij voor een hobby?’‘Meneer, ik ga nu naar huis om een stukje over u te schrijven.’En ik dacht bij mezelf dan schenk ik een stevig glas goede wijn in ter inspiratie en  ledig ik rustig vanuit een rein glas met grote regelmaat.Waarvan acte.