DOLLE HERMINA,
Koe Hermien breekt los in het zicht van de slager en weet wekenlang jagers, slagers, dierenartsen met verdovingsgeweren, politie, boeren, burgers en andere buitenlui te slim af te zijn.Kijk, dan ontwaakt in mij de koeienpsycholoog van de koude grond en probeer ik mij in de gedachten van Hermien te verplaatsen. Dat is voor een eenvoudig manspersoon bij het fenomeen ‘vrouw’ al niet gemakkelijk maar het brein van een koeienvrouw…….En dan niet zo maar een koeienvrouw. Nee, we hebben het hier wel even over een Limousin-koe. Limousinkoeien en -stieren komen uit de Franse Limogesstreek waar ook het exclusieve porselein vandaan komt. Of de verontrustende stier in de porseleinkast van het bekende gezegde van Limousinkwaliteit is heb ik nog niet voor u kunnen uitvinden. Onze Hermien, je wordt al zo gemakkelijk vertrouwelijk met zo’n beest, laat in ieder geval karaktervol gedrag zien.Als ik het goed heb begrepen is Hermien met 16 andere Limousines vervoerd per veewagen naar de slager in Eibergen. Zij en haar zusje hebben, volgens de officiële lezing, geen ‘trek in de slager’ en nemen de benen.Wat zegt dat over het sex-appeal van de slager in Eibergen? Ze hebben geen trek in hem.Hermien steelt dan mijn hart als de dolle mina in haar ontwaakt en naar haar zusje loeit: ‘meid, daar doen we het niet voor’ en het op een lopen zet.Het op een lopen zetten van een Limousinkoe is een, op zich, indrukwekkend gebeuren.Stelt u zich eens voor.De Limousinkoe heeft een levendige rood-bruine vacht èn, daar komt ie, een zwaar en diep ronde bil.Dus vier levendig rood-bruine, zwaar diep ronde billen daveren weg hun vrijheid tegemoet. Hermien maakte nog een kuitenflikker van vreugde heb ik me laten vertellen en dat veroorzaakte bijna een zonsverduistering met die levendige zwaaar diep ronde billen.De slager van Eibergen, in wie ze dus geen trek hebben, blijft verbijsterd achter.‘Zo, die hebben we een koekje van eigen deeg gegeven’, schatert Hermien waarbij ze zich niet realiseert dat ze twee ambachtelijke beroepen door elkaar haalt. Ook een Limousinkoe kan blijkbaar koeiig reageren.Hermien en Gertje(laten we zusje gemakshalve zo noemen) dartelen door de wei en de boterbloemen huppelen vrolijk mee.‘Kom op zus, de weide wereld in en we werpen het knellende korset van onze beperkte toekomst af’. Ze maken wilde plannen voor het recht op een slager waar ze wel trek in hebben.Zus Gertje haakt na een paar dagen af.Ze valt voor een zachtaardige koeienfluisteraar die haar bedwelmt met gelispelde lieve woordjes en een vegetarische toekomst.Maar zo niet mijn Hermien.Er is een transfersom, via crowdfunding of –finding, opgehaald voor een toekomst als vrije koeienvrouw. Ik hoop dat ze nog luttele jaren als vrije, eigenzinnige koefeministe in de bossen van Lettele (Ov) boeren, burgers en andere buitenlui te slim af blijft.Mijn Wilhelmina Drucker, mijn Jonathan Livingstone Seagull.
Mijn Dolle Hermina!
jan luiken blogt 