Vooropgesteld een bekentenis.
Ik ben geen Studio Sporter.
Dit is een vorm van uit de kast komen, na al die jaren, die enige moed van me heeft gevergd waarvan ik nu nog zit na te hijgen dus ik hoop op respect en niet op een genadeloze morele aframmeling.
In kleine kring is het overigens wel bekend dat ik geen sportbuizer ben maar nu staat het online en straks hangt ‘t ook nog in de cloud.
Op zondagavond ben ik die man die nog steeds het inmiddels virtuele vlees aansnijdt en weten de disgenoten ook nog hoe ik heet. So far so good.
Voor mij dus geen bordjeopschootbankzittendblondschuimendbierdrinkendenmetvollemondproducerendschreeuwendentierendorgastischjuichkretendpenantybetwistendrooiekaartverscheurendenscheidsdegrondintrappend festijn op zondag. Wel wil ik weleens met een half oog naar schaatsen kijken of bij hele belangrijke voetbalwedstrijden bemerk ik dat er een niet vermoed vuur in mij brandt maar dat komt niet zo vaak voor. En ik pretendeer dan ook geen enkele know how laat staan visie te hebben wanneer het sport betreft.
Ik heb wel een paar helden.
Een er van is Dirk.
Op een maandagochtend, vele jaren geleden, sloeg ik nog gauw even de krant open en keek mij een vrolijke kop met krullen en open lachende ogen aan. De foto was zwart-wit maar ik wist dat de krullen rood waren, de huid rossig en de ogen blauw. Ik rook het strand, proefde zeekaak, zag de vissershaven en alles omgeven met een vleugje haring.
Katwijk.
Kettek zoals we vroeger op de lagere school wel zeiden.
De gast op de foto heette Dirk(zie je wel) en ook nog eens een Kuyt en ik wist het zeker, dat is een Ketteker.
En ik sloot hem in mijn hart.
Dirk Kuyt, een knoestige zwoeger, de knotwilg onder de Godenzonen, de Willem van Hanegem uit Katwijk. Begonnen bij Quick Boys, natuurlijk, de kweekvijver voor Ketteks talent.
En altijd sympathiek gebleven.
Eenvoudig, toegankelijk, sportief, verbindend, vriendelijk, goedlachs.
In ruste als actieve voetballer, wel trainer aspiraties.
Ondertussen verhuisd naar Noordwijk. Nortek zoals we zeiden op de lagere school. Het huis, nou ja gigantische villa, zou praktisch op het strand liggen. De zee blijft trekken. Daar kan ik me alles bij voorstellen.
Waarom plopte Kuyt nou weer bij me op, sinds jaren?
Hij schijnt een nieuw kapsel te hebben.
Talk of the town.
En een stoppelbaardje.
Nou ja, heb je het ooit zo zout gegeten?
Vanavond maar weer eens Studio Sport kijken.
jan luiken blogt 