Een mooie titel voor een nieuwe Suske en Wiske.
Lambiek maakt zich als altijd zorgen. Hij voelt zich een wereldverbeteraar en wil het liefst al het onheil en onrecht in de wereld bij buigen. Vandaag trekt hij zich het lot aan van die kleine dikke in dat grote Witte Huis die al stampvoetend niet tegen zijn verlies kan.
Tegelijkertijd zit die kleine dikke tierende tiran te mokken in zijn ovale kamer en klampt zich vast aan zijn bureau. Hij weigert te vertrekken uit dat Witte Huis. De hele wereld is tegen hem en zelfs de Ivana’s en Melania’s strijken hem niet meer troostend over zijn enorme kuif.
Mistroostig kijkt hij uit over het uitgestrekte grasveld voor zijn huis als hij plots een wild geraas hoort. Hij gaat voor het raam staan en ziet een helikopterachtig verschijnsel landen. Er springen drie figuren uit die wij herkennen als Suske en Wiske en Jerommeke.
De tiran gelooft zijn ogen niet, zijn klus valt op het dek en hij begint briesend te tieren.
‘Duizend bommen en granaten, waar is security, dit is een coup, een aanslag, fake news…..’ De kleine dikke wordt ruw onderbroken als Jerom, Suske en Wiske binnenrennen en hij begint hartstochtelijk te snikken: ‘ik wil niet weg, ik heb gewonnen, ik wil niet weg, ik heb ge..’ maar Jerom zet met een zwaai van zijn machtige arm het protesterende kereltje op zijn schouder en bromt: ‘grote jongens huilen niet’. Het ventje zwijgt even verbluft en begint dan weer te jengelen en raakt daarmee aan het moedergevoel van Wiske die dan haar Schanulleke aanbiedt. Wij horen dan Jerom denken:’ grote jongens spelen niet met pop’ maar het bedroefde jochie steekt zijn duim in zijn mond en streelt het popje troostend langs zijn wangen. De Gryonef stijgt weer op met onze helden en het pruilende joch en wordt vanaf het bordes van het grote Witte Huis uitgewuifd door de opgeluchte Ivana’s en Melania’s.
Thuis heeft Lambik een welkomstcomité samengesteld. De straat is versierd met slingers en lampionnen en nu zijn ze druk bezig met het oefenen van een welkomstlied. Op de wijs van ‘daar komt de bruid’ zingen ze ‘daar komt de held’. Lambik is natuurlijk de dirigent. Om de spanning er in te houden heeft hij nog niet onthuld wie de eregast is.
In de verte is de Gryonef al hoorbaar in aantocht. Er wordt nog een keer geoefend en dan landt de Gryonef. De samengestroomde menigte begint alvast te juichen en Lambik heft zijn baton of dirigeerstokje als Suske en Wiske samen met Jerom uit de Gryonef springen. Jerom heeft nog steeds de dreinkop stevig op zijn schouder.
Dan wordt het doodstil en het ‘daar komt de held’ sterft weg. ‘Maar dat is…, dat is…, houdt de dief…’ Het houdt de dief wordt scanderend overgenomen. Het joch jengelt met trillend lipje ‘ik ben geen dief, ik heb gewonnen, ik ben gg…’ en dan stopt Wiske moederlijk een fopspeen in het monkelende mondje en het protest ebt weg. Met een sprong is Jerom met zijn verwende vracht over de mensenmassa heen gesprongen. De meute heeft zich ondertussen op de arme Lambik gestort. ‘Hoezo held, ’t is een oplichter.’
Thuis zit tante Sidonia klaar met de thee. Ook zij weet nog niet wie de hoge gast is die Lambik verwacht. En dan zijn ze daar eindelijk. Als Jerom het mannetje op zijn eigen beentjes zet slaakt tante haar ijselijke Eéééék en met de bevallige charme van een strijkplank slaat ze tegen de vlakte. Wiske grijpt naar het vlugzout en als tante weer bijkomt stamelt ze: ‘dit is liefde op het eerste gezicht, hij heeft hetzelfde niet te evenaren onweerstaanbare kapsel als ik’. De gifkikker uit het Witte Huis werpt nog even een zelfvoldane blik in de spiegel boven de haard en sluit tante Sidonia in zijn armen. Even dreigen hun kapsels elkaar te vermorzelen maar de ware liefde laat zich niet tegenhouden en teder is de blik in hun ogen. Wiske pinkt een traantje weg en Jerommeke bromt: ‘moet niet gekker worden hier’ als een verfomfaaide Lambik, die ternauwernood aan het volksoproer buiten is ontsnapt, binnenkomt. Hij ziet dat Sidonia gelukzalig de hoge gast aan haar weelderige boezem heeft geprangd en bedenkt opgelucht dat hijzelf even niet het voorwerp van haar romantische belangstelling hoeft te zijn.
Vanuit het Witte Huis bereikt ons het bericht dat de president met onbekende bestemming is vertrokken.
De Ivana’s en Melania’s heffen het glas, knipogend.
jan luiken blogt 